Kokornak powojnikowy
Aristolochia clematitisL.
Jest to bylina o pełzającym kłączu i wysokiej, wzniesionej łodydze z sercowatymi, naprzemianległymi liśćmi. W kątach liści osadzone są żółte kwiaty wyciągnięte w trąbkę. Owocem jest torebka. Gatunek ten rośnie w ciepłych rejonach europejskich i azjatyckich, w widnych lasach, na obrzeżu pól i winnic, często jako chwast. W Polsce bardzo rzadki. Wszystkie części rośliny są trujące.
W celach terapeutycznych zbiera się ziele (Herba Aristolochiae) w okresie pełnego kwitnienia, ścinając ręcznie górne części pędów. Suszy się na siatkach w cieniu lub w suszarni w temperaturze nie przekraczającej 40 °C. Ziele zawiera kwas arystolochowy, olejek eteryczny, garbniki, barwniki i alkaloid arystolochi-nę. Działa ono przeciwskurczowo, uspokaja bóle serca, żołądka, jelit i dróg oddechowych.
Stosowane jest w przypadkach chorób układu naczyniowego i zakrzepów. Użyte zewnętrznie sprzyja ziar-ninowaniu, toteż odwarem leczy się rany, owrzodzenia, egzemy i wypryski skórne. Zbyt duże dawki mogą jednak spowodować biegunki, krwawienie wewnętrzne i poronienie oraz nieodwracalne uszkodzenia nerek i wątroby. Toteż kokornak może być stosowany tylko pod kontrolą lekarza.
Kokornak jest używany również w medycynie weterynaryjnej do leczenia ran, szczególnie u koni.
Okres kwitnienia: V-VII Zbiór ziela: V-VI
